06 november 2008

Livewriter werkt weer op de site dus dan maar dubbel publiceren
Dit keer geen foto’s.

Vooraf
Tijdens Concert at Sea werd bekend dat er kort na het uitkomen van de nieuwe CD een tour in ‘kleine’ zaaltjes zou plaatsvinden en dat zijn toch altijd weer de leuke optredens. Dat vinden ze zelf ook maar aangezien hun productie tegenwoordig zo duur zijn moeten ze wel in grotere zalen optreden. Maar deze tour dus even niet.
Ze komen ook nog eens in al mijn lievelingszaaltjes, waardoor de keuze een beetje moeilijk wordt. Maar Tivoli is lekker dichtbij en uiteraard straks ter afsluiting naar Paradiso, dxe9 rocktempel.
Aangezien ik weet dat ik er ook altijd wel een paar mensen blij mee kan maken om ze uit te nodigen, vraag ik voor deze uitvoering de vrienden uit mijn dorp, dus dat wordt weer gezellig.
Een (halve) dag vrijnemen is er dit keer niet bij, dus ik moet om 17:00 uur echt direct in de auto stappen, om vanuit Amsterdam naar mijn huis te rijden en daar de medeconcertgenoten op te halen. Dat gaat met alle files allemaal net. De rit naar en in Utrecht duurt uiteindelijk het langst. We stappen bij exact om 19:30 uur Tivoli binnen en nestelen ons op rij 10 in het midden. Mooier kan niet.

Concert
Ze starten bijna exact om 20:30 uur (bijna een bijzonderheid op zich
) met ‘Wij Geloven Nergens in’ een nummer van de nieuwe CD, een heerlijke binnenkomer. Direct bij de eerste tonen van het 2de nummer ‘Oog in Oog’ krijg ik het gevoel dat het een heerlijke avond kan worden met een mooie setlist, want dit oude nummer heb ik al een hele tijd niet meer gehoord; dus genieten.
Maar helaas daarna volgt “Zullen we dansen”, waarop ik dan toch weer “Nee” moet antwoorden. Maar ach de andere aanwezigen moeten ook wat, want die zullen de vorige 2 nummers niet eens kennen. Daarna volgt ‘Donker Hart’ en wat bijzonder is; ik denk bij mijzelf, “mmh, nou weet ik ook waarom de UMOJA-nummers nooit meer zo mooi zullen klinken als tijdens de Luxor optredens”, daar komen ze echt nooit meer overheen.
Op de nieuwe CD zingt Sarah Bettens mee met het nummer ‘Van veraf …’. Op zich vind ik (maar meerderen met mij) de keuze voor haar als tweede stem op de CD niet de beste keuze. Maar goed live is ze er niet bij en dan klinkt het een stuk beter.
Het uiterst gevoelige xb4Zo mooixb4 klinkt live ook geweldig, wiens autobiografisch verhaal hier ook achter zit, er kan alleen maar medeleven vanuit gaan. Bij xb4Harder …xb4 kan iedereen weer even uit zijn dak, en bij xb42 koude handenxb4 is het weer even genieten van een lekkere xb4goudenxb4 ouwe. Bij xb4Mensxb4 heb ik iets minder het eerdere “mmh-UMJOA-gevoel” dan eerder die avond, wellicht omdat deze gewoon lekker rockt. En dan komt toch echt de topper van de avond ‘De Mooiste Verliezer’, dit nummer is in de loop der tijd uitgegroeid tot het mooiste live nummer aller tijden, de solo’s van Bas, maar vooral de gitaarsolo van Paskal zijn geweldig. Hij vindt het zelf ook een heerlijk nummer, want aan het eind zegt hij: “we maken er nog een keer een 40 minuut versie van. En dan kunnen jullie zeggen het was een mooie avond ze speelden 3 nummers. ”, van mij mag het. Het was echt super.
In het begin toen Aanzoek zonder ringen’ net was uitgebracht, spoorde Paskal het publiek altijd aan om te gaan ‘hupsen’ op de maat, jammer dat hij dat dat nu niet meer doet, was altijd een grappig gezicht. Daarna de nieuwe singel ‘Vallende Engel’ en kunnen we uit ons dak met ‘Hier’.
Bij ‘Teveel’ besef ik dat de live versie beter is dan op de CD. Ik vind de muziek van dit nummer sowieso goed, de tekst kan ik niet helemaal plaatsen, waardoor ik het hele nummer niet echt kan waarderen, maar live dus wel lekker, de muziek doet me een beetje denken aan de meeslependheid van ‘Ik denk dat ik ga lopen’ van de CD ‘Omarm’, alleen die tekst vond ik beter.
Voor alle op de CD ‘Oktober’ heeft Paskal volgens mij een nieuwe gitaar, die wel wat weg heeft van baritongitaar die hij gebruikte bij ‘Ik denk dat ik ga lopen’. Ik vind hem super klinken, er komt een heerlijke sound uit.
Dat ‘Holiday in Spain’ van mij niet meer hoeft weet iedereen, de eerste toegift begint met ‘Oktober’, bij ‘Blauwe Ruis’ is het uiteraard springen en bij ‘Omarm’ doet hij heel verrassend zelf de kopstem in het eerste couplet, zijn de hoestbui en de zuurbranden, kort daarvoor klaarblijke toch ergens goed voor
Bij de 2de toegift komt hij zoals wel vaker met alleen op met een gitaar, mensen die vaker zijn geweest weten dan dat hij dan ‘Een manier om thuis te komen’ speelt. Als hij de ruimte heeft gaat hij op de rand van het podium zitten, dat heeft hij nu niet maar gaat wel naast de microfoon staan en de gitaar is ook niet versterkt. De akoestiek van Tivoli zou zich prima voor een dergelijke actie lenen, als geen publiek is, maar helaas, met name de ‘kinderen’ achter aan de bar begrijpen niet dat er iemand op het podium staat, die serieus met zijn vak bezig is. Jammer.
Daarna ‘Helder’; met de nieuwe gitaar en de perfect afgestelde galm, is het een heerlijke uitvoering. En ter afsluiting het nummer waar met name de ‘kinderen’ achterin de zaal op zaten te wachten ‘Alles is Liefde’.

Naschrift
Al met al was het een heerlijke ouderwetse avond rocken, afgewisseld met mooie nieuwe gevoelig nummers.
Door de drukte bij de kapstok, duurt het even voor we weg kunnen, maar uiteindelijk zijn we voor middernacht thuis, het was rustig onderweg. Nog even nagenieten met een drankje thuis. De volgende dag zie ik nog de setlist van die dag in Tivoli en ook dat moet een hele mooie avond zijn geweest, dus ik kijk met genoegen uit naar 15 december. 

Setlist
Wij geloven nergens in
Oog in oog
Dansen aan zee
Donker hart
Van veraf was het zo mooi
Hart tegen hart
Zo mooi
Harder dan ik hebben kan
Twee koude handen
Mens
Mooiste verliezers
Aanzoek zonder ringen
Vallende engel
Hier
Teveel
Holiday in Spain

Manier om thuis te komen (onversterkt maar helaas mxe9t publiek)
Helder
Alles is liefde

http://ruudb-weblog.blogspot.com/

Waarom nieuw en waarom een nieuw adres? Ik gebruik voor het publiceren Windows Live Writer. Een makkelijk tool om berichten te maken, scheelt veel opmaak werk.
Sinds een technische aanpassing bij Web-log werkt Live Writer niet meer, dus dan maar (tijdelijk) een ander adres. Gemak dient de mens.

Zoals gemeld moest het filmpje van de ‘act’ op de grootste trom in tweexebn geknipt, hierbij deel 1 en daaronder deel 2.
Ik heb hem opgeknipt op een moment dat ik de (digitale foto)camera wilde weg draaien naar de schaduw op de muur, maar helaas het licht was voor dit cameraatje gewoon te weinig. Dat was wel jammer, want dat was een leuk effect, maar helaas. Desalniettemin hoop ik dat de beelden redelijk genoeg zijn voor een beetje kijkplezier, je hebt wel geduld nodig. Maar voor de concertbezoekers een aardige ‘herbeleving’.

Deel 1

Deel 2

Tijdens het UMOJA project was xe9xe9n van de bezochte landen Japan voor een samenwerking met KODO drummers; een droom van Norman Bonink ging in vervulling. Tijdens de Luxor optredens zorgden de KODO groep voor meer dan alleen ‘tromgeroffel’. De overige muzikale activiteiten van deze groep zorgde bij diverse nummers voor kippenvel.

Toen dan ook eind vorig jaar bij het uitbrengen van de DVD een gezamenlijk concert in de Heineken Music Hall werd aangekondigd kon er uiteraard maar xe9xe9n ding gebeuren en dat was z.s.m. kaarten bestellen.

Gisteravond was de 2e in een reeks van 3.
Het was een geweldige avond (had ik iets anders verwacht )

Het is prachtig om te zien hoe de Jappanners hun muziek belijden. Want zo mag je het bij tijd en wijle wel noemen. Zo nu en dan is net als of ze een kung-fu met de trommel opvoeren of een Sumogevecht uitvoeren (Het filmpje duurde langer dan 15 minuten en dat past niet op YouTube, ik ga hem nog proberen te verkleinen). Bij een andere nummer maken zo weinig geluid dat het geluid van de afzuiginstallatie zelfs storend overkomt en je verder een speld in de HMH zou kunnen horen vallen, als niet te veel geroezemoes zou zijn. Wel een compliment aan de zaal want die was op wat hoestjes na x91muisstilx92.

Bij de gezamelijke nummers wordt toch steeds weer duidelijk dat muziek verbroederd en er geen grenzen bestaan. Nummers als x91Mooiste Verliezerx92 en x91Meer van joux92 zijn daarvan een prachtig voorbeelden, maar uiteraard ook x91Kauwgum, Thee en Wierookx92 en op deze manier mag x91Dansen aan Zeex92 veel vaker langskomen.

Dit keer geen foto’s, maar beeld en geluid, voor zover je met een digitale camera en zo weinig licht video kunt maken dan.

Het nummer Halverwege

Een ‘lekker’ achtergrond instrumentaal muziekje van de Kodo met medewerking van Bas, Peter en Norman.

Norman Bonink mocht uiteraard ook een nummer met de Kodo’s optreden, wat heeft die man genoten van zijn jongensdroom.

Dansen aan Zee

Ik heb ze al voor jullie geteld
Het zijn er 18, heel kanp hoe men die weet te besturen.  

Al jaren vind ik een hete luchtballon heel bijzonder, maar ik denk niet dat ik de enige ben. Tegenwoordig worden op veel plaatsen in Nederland fixebstax92s gehouden waarin er velen het luchtruim kiezen. Echter toen ik ooit hier in het midden van het land kwam te wonen waren er nog niet zo heel veel, maar in Barneveld organiseren ze hem nu inmiddels voor de 24ste keer. In de eerste (begin 90-tiger) jaren ging ik er meestal wel xe9xe9n dag naar toe. De laatste tijd kwam het er niet meer van, de wil was er wel maar de tijd niet. Nu met mijn nieuwe camera was de drang zo groot dat ik het niet kon weerstaan. Dit jaar kwamen ze weer eens over mijn favoriete plekje, namelijk de kerk in Barneveld, daarmee komen een aantal symbolen van die stad/dat dorp wel samen, niet dat xe9xe9n van de onderdelen (de kerk) mij ook maar iets doet, maar toch wel grappig vooral als er een dergelijk item voorbij glijdt. Ik denk namenlijk niet dat, dat xe9xe9n van favoriete symbolen van die kerk zal zijn.

Het zorgt gewoon voor leuke plaatjes.

Voor rest van de foto’s klik op deze link of kies het album onder “Actueel”

Voor extra foto’s (xb1 70) klik op deze link of kies het album onder “Actueel”

Gisteren mijn eerste dag Dias Latinos was mij eigenlijk wel goed bevallen. De foto’s waren ook wel redelijk gelukt en ik was dus wel nieuwsgierig naar de 2e dag. In de stad zijn 5 podia opgebouwd. Rond 15:00 uur ariveerde ik bij het plein voor de Onze Lieve Vrouwen Kerk. Daar was het thema Mexico.
Mariachi Fiesta Mexicana, begon daar net aan hun optreden. Het was duidelijk een band die onder de kenners (dus niet bij mij) grote bekendheid koestert. Ik denk dat ze voor het soort muziek ook wel een van de toppers zijn, want het klonk goed en leuk. Maar ondanks dat, heb ik het toch na 3 tot 4 nummers wel gehad.
Dat is op Dias Latinos uiteraard geen probleem, want zoals gesteld er zijn 5 podia.

Het kleinste podium stond aan de Lange Gracht. Gisteren stond daar Cafe Cafu (zie mijn verslag van gisteren) met een soort steelband. Erg gezellige muziek met veel dans.

Vandaag was het podium voor Claudia&Manito

Toen ik aan kwam lopen speelde ze op een harp. Hoe groter kon het contrast zijn met de Mexicaanse klanken. Maar ook weer hoe groot was de gelijkenis. Want het was wel degelijk Latijns Amerikaanse muziek, maar dan heel klein.
Later ging ze verder op gitaar en ik moet zeggen het klonk heel mooi. Heel fijntjes, ze had een prachtige stem. De nummers zeiden me niets, maar spraken me wel aan. Wat wel grappig was dat er op de eerste rij een paar (oudere) mensen zaten en de muziek heerlijk zaten mee te mijmeren. Zij kenden de teksten duidelijk wel, of ze Claudia eerder hadden meegemaakt weet ik uiteraard niet. Ondaks dat het mij wel beviel besloot ik toch om verder te trekken, om te zien wat er op de andere podia plaats vond, want voor dat je het weet hebben ze net overal pauze, de organisatie had het wel zo gepland dat dat feitelijk niet kon, maar een optreden of een soundchack kon uitlopen.
Het eerst volgende podium stond op De Hof en daar was de soundcheck van Hxe9ctor Islas & Pachuco 21 net ten einde. Het plein werd al ras gevuld met Latin Dance en Salsa muziek. Het was ook moeilijk om stil te blijven staan, zelfs voor een hark zo als ik en dat wil wat zeggen. Je viel eigelijk ook wel uit de toon als je niet danste, dat moet ook wel weer gezegd. Maar jong en oud stond te dansen.

Maar ook al was het nog zo gezellig, mede daar ik er nog een kennis ontmoette, wilde ik toch even verder om te zien wat er op de andere podia gaande was.
Op de ‘Appelmarkt’ speelde Jura Gomes kwartet uit Brazilixeb. Op zich was het lekkere muziek, maar gezien het feit dat ik het me nu al niet meer voor de geest kan halen is het voor een bevestiging dat het mij niet aansprak.
Iets verderop had men een podium over de gracht gebouwd, de rondvaarten van de vrijwilligers vereniging “De Waterlijn” gingen deze dagen gewoon door.
 

Er werd gespeeld door Felix Perez hij speelde lekkere muziek maar ook dat zou mij niet voor een hele dag kunnen boeien. Het waren toevallig ook zijn laatste klanken en het podium werd vrijgemaakt voor Angela Maria & Band een mooie vrouw en een leuke band. Ze had eigenlijk best een mooie stem, maar veel tekst heb ik niet van haar gehoord. Nou was dat ook weer niet zo heel erg, want haar band was geweldig en ondanks dat ze weinig tekst had voegde haar klanken wel iets toe. Het sprak mij wel aan en dat was niet alleen omdat zij zo fotogeniek was.

Voor foto’s van haar bandleden kijk even in mijn album.

Ik had nog xe9xe9n podium te gaan, dat is in feite een gecombineerd podium met de Appelmarkt; De Groenmarkt en het was daarom net leeg
Hier bleek de reggae band Inner Visions te staan en ja reggae is reggae, klanken die wel thuis horen op dit Latijns Amerikaanse feestje, maar zodra ik daar 3 nummers van heb gehoord dan heb ik genoeg gehoord, dat wil niet zeggen dat ze niet goed waren, nee dat zeker niet, swingen deed het wel.

Dias Latinos was leuk en gezellig en mag wat mij aangaat in Amersfoort blijven. Ondanks dat ik bij enkele podia heb genoten, weet ik echter nog niet of ik volgend jaar weer ga, maar het was een goed georganiseerd evenement, Amersfoort kan wel dansen.

Voor extra foto’s (xb1 70) klik op deze link of kies het album onder “Actueel”

Niet zo heel bijzonder hoor er is hier wel vaker feest.
En zeker Dias Latinos is een feest dat al voor de 11e keer wordt georganiseerd in Amersfoort. Ik was er echter nog nooit eerder naar toegeweest, wel vaak aan gedacht maar het kwam niet van. Het Latijns Amerikaanse Festival heeft vaak ter discussie gestaan en het is altijd weer moeilijk sponsoren te vinden. Zelf ben ik op de zaterdag vaak te druk en als ik al naar de binnenstad ga, dan het liefst als het niet zo heel erg druk is en ik snel mijn boodschap kan doen. Maar dit jaar had ik zo iets van; “Nu moest ik toch maar eens gaan kijken”. Ik had niet echt belangrijke dingen op mijn ‘To-Do’-lijst en aangezien het mij wel leuk leek om eens met mijn nieuwe camera door de stad te lopen, dacht ik laat ik het eens combineren.
En ik moet zeggen het was gezellig en ik neem mijn petje af voor de organisatoren. Veel gezelligheid en ik mag wel zeggen; “Amersfoort danst”.
Voor meer foto’s zie mijn Album>Actueel>Dias Latinos.

Misschien ga ik zondag voor nog wat extra foto’s

Al zeg ik het zelf